( 1 ) 11 - از ابى حمزه ، از امام باقر ( ع ) فرمود : راستى خدا عز و جل به داود ( ع ) وحى كرد كه نزد بنده ام دانيال برو و به او بگو كه : تو مرا نافرمانى كردى و من تو را آمرزيدم و اگر در بار چهارم ، مرا نافرمانى كنى ، تو را نيامرزم . داود نزد او آمد و گفت : اى دانيال ! من فرستادهء خدايم به سوى تو و خدا به تو مىفرمايد كه : تو مرا نافرمانى كردى و تو را آمرزيدم ، و نافرمانى كردى و تو را آمرزيدم ، و نافرمانى كردى و تو تو را آمرزيدم ، و اگر بار چهارم نافرمانى كنى تو را نيامرزم . دانيال به او گفت : هر آينه پيغام خدا را به من رسانيدى اى پيغمبر خدا ، و چون هنگام سحر شد ، دانيال برخاست و با پروردگار خود راز گفت و چنين گفت : پروردگارا ! به راستى داود پيغمبرت از سوى تو به من گزارش داده كه من تو را نافرمانى كردم و تو مرا آمرزيدى و به من گزارش داده از سوى تو كه : اگر بار چهارم تو را نافرمانى كنم ، مرا نمىآمرزى ، به عزّتت سوگند اگر تو مرا نگاه ندارى و معصوم نسازى هر آينه تو را نافرمانى كنم و سپس نافرمانى كنم و باز هم نافرمانى كنم . ( 2 ) 12 - معاوية بن وهب گويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : هر گاه بنده توبهء نصوح كند ، خدايش دوست بدارد و گناهِ او را نهان سازد ، گفتم : چگونه نهان سازد ؟ فرمود : آنچه را دو فرشتهء او بر وى مىنوشتند ، از ياد آنها ببرد و به اندامش و تيكه‌هاى زمين وحى كند كه : گناهانش را نهان سازند و خدا را چنان ملاقات كند كه گواهى بر هيچ گناه او نباشد ( به سند ديگر گذشت ) .